(ภาคเป็นทางการ)
จากที่บอกมาแล้ว (ถ้าใครอ่าน) ว่าช่วงนี้อยู่บ้านที่ต่างจังหวัด
เป็นการอยู่บ้านที่นานมากๆ เพราะปิดเทอม (แต่เทอมที่แล้วเราไม่อยู่บ้านนี่หว่า หุหุ)
ก็เลยว่างๆ ไม่มีอะไรทำนอกจากอ่านหนังสือ เล่น Internet เขียนต้นฉบับ กิน นอน ฟังเพลง
และด้วยความที่อยากทำให้ที่เรานอนเป็นครั้งคราว (เพราะกลับบ้านไม่บ่อย) ให้น่าอยู่ น่านั่ง น่านอน ขึ้น
บวกกับการที่ไปให้บ้านคนอื่นมา จึงอยากทำอะไรให้กับห้องตัวเองบ้าง
ซึ่งตอนแรกคิดว่าจะทาสีใหม่ แต่ไปๆ มาๆ มันเป็นวอลเปเปอร์ไม่อัด ทาไม่ได้อะ แย่จัง
เลยเปลี่ยนความคิดมาจัดห้อง ทำโต๊ะเขียนหนังสือ (ที่ขนาดใหญ่มากเพราะชอบ) และอะไรอีกหลายอย่าง
จนออกมาเป็นรูปที่ทุกท่านจะเห็นข้างล่างนี้
(ภาคซึ้ง)
การจัด เก็บ ย้าย รื้อ ห้องบางทีก็ทำให้เราคิดถึงอะไรหลายอย่าง
ของบางอย่างเราซื้อมาแล้วไม่เคยได้ใช้ทำให้นึกถึงช่วงเวลาตอนที่อยากได้มัน
รูปถ่ายเก่าๆ ตามซอกตู้ที่บางทีไม่เคยเห็นเลย ทำให้เราหวนนึกถึงอดีตที่ผ่านมา
หนังสือที่ยังไม่ได้อ่าน หนังสือที่อ่านแล้วประทับใจ โคมไฟอันเก่าที่ใครหลายคนเคยใช้
หรือแม้แต่เศษฝุ่นที่ซ่อนอยู่ตามหลืบซอกต่างๆ สิ่งเหล่านี้อาจทำให้ใครหลายคนรวมถึงเรา นึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมา
เป็นการนึกถึงที่อ้างอิงผ่านตัวสิ่งของ เข้าสู่โลกของอดีต ปัจจุบัน อนาคต และจินตนาการที่ไกลออกไป
จากหนังสือเล่มนึง เราอาจคิดถึงตอนที่ให้นักเขียนจรดปากกาเซ็นชื่อให้ แต่ถึงบัดดนี้เรายังอ่านมันไม่จบ และต่อไปเราจะอ่านมัน
ความทรงจำและความคิดของมนุษย์อาจเกิดขึ้นได้ลอยๆ แต่ถึงอย่างไร สิ่งของก็ทำให้เราคิดถึงมันได้ในทิศทางที่ต่างกัน
ความสำคัญของสิ่งของที่มีต่อมนุษย์ล้วนต่างกันออกไป ด้วยเหตุนี้เด็กน้อยอาจร้องไห้เมื่อตุ๊กตาตัวน้อยตกลงน้ำ ในขณะที่ผู้ใหญ่กลับไม่เข้าใจ
ความผูกพันได้นำไปสู่การให้คุณค่าในทิศทางที่ต่างกันออกไป
ในทางกลับกันความไม่ผูกพันในบางครั้งก็กลับไม่ทิ้งการให้คุณค่าต่อสิ่งใดเลย
ชายหนุ่มที่หลงรักหญิงสาวอาจรู้สึกถึงคุณค่าในทุกคำพูดและการกระทำของเธอ
หากแต่หญิงสาวกลับมองข้ามผ่านไป
รูปบนผนังสีสวยดีค่ะ