กิน

การกินเป็นสิ่งที่อยู่คู่กับมนุษย์ และเป็นหนึ่งในสี่สิ่งที่แสดงความเป็นธรรมชาติของมนุษย์ นอกเหนือจาก ขี้ ปี้ และ นอน

เมื่อเราพูดถึงการกิน อาหารเป็นสิ่งหนึ่งที่ขาดเสียไม่ได้ เพราะอาหารเป็นสิ่งที่นำไปสู่การกิน

มนุษย์ในแต่ละท้องที่มีอาหารที่เสกสรร ขึ้นจำนวนแทบจะนับชนิดไม่ถ้วน

ในสังคมปัจจุบัน อาหารกลายเป็นสิ่งหนึ่งที่สามารถสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจได้

ความซับซ้อนของสังคมทำให้มนุษย์มีการแบ่งแยกงานกันทำ

ในแง่นี้การผลิตอาหารจึงมิได้จำกัดอยู่เพียงในครัวเรือนอีกต่อไป

ร้านอาหารจำนวนมากได้กำเนิดขึ้น ตามการบริโภคของคนที่มากขึ้น

แต่ในทางกลับกันในจำนวนร้านอาหารที่มากขึ้นเหล่านั้น ทั้งตามศูนย์การค้า ตรอก ซอก ซอย โรงแรม ผับ บาร์ ฯลฯ

ก็มิได้รับประกันว่าจะมีรสชาติที่อร่อยและสร้างสรรจากใจจริงทุกร้าน

แน่นอน แม้ท่านศาสนาและปราชญ์จำนวนมากจะกล่าวว่าเรากินเพื่ออยู่ มิใช่อยู่เพื่อกิน 

แต่สำหรับมนุษย์ที่มีกิเลสหนา อย่างเรา และอีกหลายคน การกินเพื่อลิ้มรสชาติ ดูเหมือนจะเป็นสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะเมื่อโอกาสอำนวย

สำหรับเรา อาหารที่รสชาติดีไม่จำเป็นว่าต้องคือ อาหารที่มีราคาแพง

ร้านข้างทาง หรือร้านค้าเก่าๆ ในบางครั้งการสามารถเสกสรร อาหารที่มีรสชาติอร่อยได้

ในขณะที่ร้านราคาแพง (โดยเฉพาะแบรนด์ดังตามห้างสรรพสินค้า) ในบางครั้งกลับสร้างรสชาติที่ห่วยแตก เย็นชืดเสียนี่กระไร

(แต่ร้านที่ราคาสูงบางครั้งก็สามารถสร้างสรรความอร่อยได้ แต่ที่เราดูมามักไม่ใช่ร้านตามห้าง)

เราอยู่เพื่อกิน มิได้กินเพื่ออยู่ และ

เราก็กินจากรสชาติไม่ได้กินจากภาพลักษณ์ของอาหาร ที่จะส่งผลต่อภาพลักษณ์ของเรา