-1-
“ช่วยด้วยๆ ใครก็ได้ช่วยที กระเป๋าๆ”
หญิงสาวกรีดร้องลั่นตลาด แฟนหนุ่มที่ยืนดูของอยู่ไม่ไกลรีบวิ่งเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว
“เกิดอะไรขึ้น?”
“กระเป๋า กระเป๋า มันฉุดเอาไปแล้ว” หญิงสาวตอบด้วยเสียงอันสั่นเครือจากความตกใจ
“มันไปทางไหน”
หญิงสาวชี้นิ้วไปตรงปากทางเข้าตลาด ชายหนุ่มกำลังจะลุกวิ่งไปตามนิ้วของเธอ แต่ว่าหญิงสาวฉุดตัวเขาไว้
“ไม่ต้องหรอก เงินไม่ได้เยอะอะไร มีแค่พวกบัตร เรากลับบ้านกันเถอะ” หญิงสาวกล่าว แต่ในใจเธอยังคงนึกเสียดายกระเป๋าราคาแพงระยับที่เพิ่งซื้อมาไม่นาน
หญิงสาวเดินกลับบ้านพร้อมแฟนหนุ่ม เธอยังคงตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ปากยังคงสั่นเครือ
วันต่อมาทั้งสองไปแจ้งตำรวจเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกลางตลาด
“คุณเห็นหน้าคนร้ายหรือเปล่า”
“ไม่ค่ะ”
“กระเป๋าสีอะไร แล้วมีรูปร่างประมาณไหนครับ”
“สีน้ำตาลค่ะ ใบก็ขนาดประมาณเท่านี้” หญิงสาวตอบพรางทำมือบอกขนาดกระเป๋า
“มียี่ห้อ?”
“ค่ะ” เธอบอกยี่ห้ออันแพงระยับให้ตำรวจฟัง
“ทางเราจะพยายามติดตามให้นะครับ แต่ไม่รู้จะได้แน่หรือเปล่า เพราะของชิ้นไม่ใหญ่และที่สำคัญมีการก๊อปปี้กันเกลื่อนเมือง”
“ขอบคุณมากค่ะ”
-2-
“ที่รักจ๊ะ เรามีของขวัญวันเกิดมาให้ตัวเอง” หนุ่มวัยรุ่นกล่าวด้วยน้ำเสียงอันอ่อนหวาน
“อะไรคะที่รัก”เธอตอบด้วยเสียงนิ่งเฉย
“นี่ไงจ๊ะ ลองแกะดูก่อน” เขายื่นของที่ห่อมาอย่างดีให้เธอ
“โอ้ว กระเป๋ายี้ห้อนี้ ลายนี้อยากได้มานานแล้ว ที่รักซื้อให้จริงๆ หรอค่ะนี่”
“อืม” เขาตอบด้วยเสียงอันแผ่วเบา
“ขอบคุณมากค่ะ แต่ที่รักฉันมีอะไรบางอย่างจะบอกคุณ” เธอกล่าวด้วยเสียงอันแผ่วเบา
“อะไรจ๊ะ” เขาทำท่าทีอยากรู้
