อังกฤษกับพม่า : เมื่อโอกาสทางเศรษฐกิจเป็นเรื่องยากที่จะปฏิเสธ

ข่าวคราวเกี่ยวกับพม่าในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ดูจะเต็มไปด้วยเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับการเมืองและความมั่นคง
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ชายอเมริกันว่ายน้ำเข้าไปในบ้านของออง ซาน ซูจี ผู้นำฝ่ายค้าน อันเป็นเหตุทำให้มีการพิจารณากักบริเวณเธอต่อไปในบ้านพัก หรือข่าวลือเรื่องแผนการพัฒนาเทคโนโลยีนิวเคลียร์ของพม่าที่สัมพันธ์กับการเดินทางของเรือสินค้าจากเกาหลีเหนือ ที่คาดว่าได้บรรทุกอุปกรณ์สำหรับเทคโนโลยีดังกล่าว ซึ่งเรื่องราวต่างๆ เหล่านี้ดูเหมือนจะได้ส่งผลให้หลายประเทศในโลกโดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา และหลายชาติในยุโรปตะวันตกเกิดความหวาดระแวง และประณามการกระทำของรัฐบาลพม่า
 
อย่างไรก็ดี มีอีกข่าวหนึ่งในช่วงเวลาเดียวกัน ที่แทบไม่เป็นที่รับรู้ของคนส่วนใหญ่ โดยเฉพาะในประเทศไทยเท่าใดนัก นั่นก็คือ รายงานข่าวจากสำนักข่าว Xinhua ของจีน เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ.  2009 ที่อ้างข้อมูลจาก Weekly Eleven News หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของพม่าที่กล่าวถึงการลงทุนจากต่างประเทศในพม่าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 ซึ่งมีมูลค่ารวมทั้งสิ้นประมาณ 15.77 พันล้านดอลลาร์ จาก 31 ประเทศใน 424 โครงการ โดยไทยเป็นประเทศที่มีการลงทุนมากที่สุดประมาณ 7.41 พันล้านดอลลาร์ หรือคิดเป็นร้อยละ 46.98 ของการลงทุนต่างชาติ 
 
สำหรับผู้เขียน ตัวเลขการลงทุนในพม่าที่สูงเป็นอันดับหนึ่งของไทย ดูจะเป็นสิ่งที่ไม่น่าแปลกใจแต่อย่างใด เนื่องเพราะหลังจากการเปิดประเทศของพม่าในปี ค.ศ. 1988 ไทยในฐานะเพื่อนบ้านที่มีเขตแดนติดต่อเป็นแนวยาวกับพม่าเป็นประเทศแรกๆ ที่ได้สร้างความสัมพันธ์กับผู้นำพม่าชุดใหม่ และเข้าไปลงทุนในประเทศพม่าหลายกิจการ ภายใต้บริบทของนโยบาย “เปลี่ยนสนามรบให้กลายเป็นสนามการค้า” [...]

Read Full Post »

อุทัยธานี

 
 

 

Read Full Post »

ประวัติศาสตร์บาดแผลเดือนตุลาและพฤษภา : ระหว่างความตายที่ฟื้นได้ กับ ความตายที่ไม่มีวันฟื้น

ห่างหายไปนานแต่ก็กลับมาแล้ว ไม่รู้ว่ายังมีคนอ่านอยู่หรือป่าว 5555
พอดีไปเจอ บทความ อันหนึ่งที่น่าสนใจ เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ และสังคมการเมืองไทยในขณะนี้ ลองอ่านดูแล้วกันนะ
 ——————————————————————————-
ประวัติศาสตร์บาดแผลเดือนตุลาและพฤษภา : ระหว่างความตายที่ฟื้นได้ กับ ความตายที่ไม่มีวันฟื้น
 
ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์
ชื่อบทความเดิม – ประวัติศาสตร์บาดแผลเดือนตุลาและพฤษภา :
ระหว่างความตายที่ฟื้นขึ้นมาได้กับความตายที่ไม่มีวันฟื้นคืนขึ้นมา

หมายเหตุ-ผู้เขียนปรับปรุงจากปาฐกถาพิเศษ “พฤษภาเลือด-อีกหนึ่งบท (ที่ไม่) เรียนของสังคมไทย” ในงานสัมมนาเรื่อง “จาก 14 ถึง 6 ตุลา และพฤษภาเลือดประวัติศาสตร์บาดแผล กับบท (ไม่) เรียนของเรา” เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2551 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
——————————–
หัวข้อของปาฐกถานี้คือประวัติศาสตร์บาดแผล และ บท (ไม่) เรียนของสังคมไทย แต่ประวัติศาสตร์บาดแผลหมายถึงอะไรนั้นก็เป็นเรื่องที่มีความหมายคลุมเครืออยู่มาก ธงชัย วินิจจะกูล ใช้คำๆ นี้เพื่ออธิบายสภาวะความรู้สึกที่ “ก่อความทุกข์ระทมเจ็บปวดต่อร่างกาย อารมณ์ และจิตใจ” จนยากจะเยียวยารักษาได้แม้เวลาจะผ่านไปนานแล้ว ซึ่งหมายความว่าไม่ใช่ประวัติศาสตร์ทั้งหมดจะเป็นประวัติศาสตร์บาดแผล ไม่ได้หมายความว่าประวัติศาสตร์บาดแผลคือประวัติศาสตร์ที่ก่อให้เกิดความเจ็บปวดเหลือคณานับ แต่ประวัติศาสตร์บาดแผลคือประวัติศาสตร์ที่สร้างความเจ็บปวดรวดร้าวถึงขั้นที่ไม่มีวันเยียวยา

แต่สภาวะแห่งความไม่มีวันเยียวยาคืออะไร?

สลาโวจ ซิเซ็ค กล่าวไว้ใน [...]

Read Full Post »

MSN ที่ลืมเลือน

เช้าตรู่วันนี้ เปิด MSN ขึ้น
ใครหลายคนที่คุยด้วยเมื่อนานมาแล้ว ยังคงออนอยู่
บางคนที่เราลืมว่าเราเริ่มต้นคุยกับพวกเขาได้อย่างไร
บางคนที่รู้จักกันเนิ่นนาน แล้วความสัมพันธ์นั้นก็หายไป
ความสัมพันธ์ใน MSN ไม่จิรัง เฉกเช่นทุกสิ่งในโลกใบนี้
แต่เราก็เริ่มคุยกันใหม่
พวกเขายังอยู่ในลิสต์ของเรา

Read Full Post »

อันตราย! ใน พ.ร.บ. ความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์

อันตราย! ใน พ.ร.บ. ความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
จดหมายเปิดผนึกจาก คปส และ FACT ถึง พลเมืองไทย ว่าด้วยการบังคับใช้ พ.ร.บ. ความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ตั้งแต่ 19 กรกฎาคม เป็นต้นไป
วันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2550 คือวันที่พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 ประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษา ซึ่ง พ.ร.บ. ฉบับนี้เป็นกฎหมายฉบับแรกที่ถูกผลักดันเข้าสู่การพิจารณาของสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ภายหลังจากการรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549
ทั้งนี้ หลังการประกาศใช้ พระราชบัญญัติดังกล่าวมีผลบังคับใช้จริงภายใน 30 วัน ดังนั้น ในวันพรุ่งนี้คือวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 เป็นวันที่กฎหมายดังกล่าวจะมีผลบังคับใช้ต่อพลเมืองไทยทุกคน โดยเฉพาะปัจเจกบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ความเกี่ยวข้องกับการใช้คอมพิวเตอร์ในทุกมิติ อีกทั้งกระทรวงไอซีทีกำลังดำเนินการผลักดัน กฎกระทรวงซึ่งเป็นกฎหมายประกอบ พ.ร.บ. ความผิดทางคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 จำนวน 3 ฉบับ คือ
* [...]

Read Full Post »

คราบกาแฟของผม (เธอ)

ตอนนี้เราหลบความร้อนทั้งอากาศและการเมืองที่ กทม  มาเชียงใหม่ เลยไม่ค่อยได้ Update บลอคตัวเองสักเท่าไร  อันนี้เป็นเรื่องสั้นที่เราเขียนเสร็จตอนอยู่ที่นี่ ลองอ่านดูละกันนะ
คราบกาแฟของผม (เธอ)
ผมนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ยามเช้า พลางยกกาแฟขึ้นจิบเป็นระยะ
ผมทำอย่างนี้มาเป็นเวลาสองปี ทุกวัน อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง
แต่แล้วเช้าตรู่วันหนึ่ง ขณะที่ผมพินิจดูหน้าตัวเองในกระจกหลังแปรงฟัน พร้อมกับเผยอริมฝีปากให้แยกออกจากกัน
ทันใดนั้น!! ผมก็พบสิ่งที่ไม่คาดฝันมาก่อน
ฟันของผม! ใช่แล้วฟันของผม มันดูไม่เหมือนเมื่อก่อน สีของมันเปลี่ยนไปจนผมเองก็จำสภาพเดิมของมันไม่ได้
สีของมันเหลืองดุจดั่งทองที่ยังไม่ได้ขัด แซมด้วยลายเส้นสีน้ำตาลตามแนวดิ่ง บ้างตวัดโค้งเข้ากับร่องเหงือก จนกลายเป็นรวดลายอันวิจิตรอันหาผู้ใดหรือที่ใดเสมอเหมือนได้
‘โอ้ว มันช่างงดงามเริดล้ำอะไรเช่นนี้หนอ’ ผมคิด
หลังจากการค้นพบในวันนั้นชีวิตผมก็เปลี่ยนไป รอยยิ้มของผมกว้างใหญ่ขึ้นกว่าแต่ก่อน และเกิดขึ้นบ่อยครั้งกว่าแต่เก่า ใช่แล้วครับ ผมต้องการนำเสนอผลงานชิ้นมาสเตอร์พีสอันเดียวในโลกที่ซ่อนอยู่ในริมฝีปากอันหนาหนักของผม
ผู้คนที่พูดคุยหรือยิ้มให้ น้อยนักที่จะไม่แสดงความตื่นเต้น ตื่นตา ตื่นใจ หรือหายใจแรงๆ เวลาที่สายตาของพวกเขาทะลวงเข้าสู่ผลงานบนฟันของผม
‘มันช่างสวยงาม เข้ารูป และพอดีอะไรเช่นนี้’ ศิลปินชราคนหนึ่งกล่าว
‘ว๊าว ฉันไม่เคยเห็นอะไรงดงามอย่างนี้มาก่อนเลย’ หญิงสาวที่เผอิญสายตาปะทะกับซี่ฟันของผมร้องทัก
ผมภูมิใจอย่างที่สุด ตลอดชีวิตที่ผ่านมาของผม ไม่เคยเลย ไม่เคยเลยจริงๆ ที่จะมีคนให้ความสนใจกับเลือนกายที่ไม่มีจุดเด่นของผม
แต่แล้ววันนี้อวัยวะที่ซ่อนหลบอยู่ภายในมันทำให้ผมกลายเป็นจุดสนใจของใครหลายคน แม้แต่กระเป๋ารถเมล์ที่พบเจอกันทุกวันที่ออกจากบ้าน
———————————————————- 
จนวันหนึ่ง การมาของหญิงที่ผมไม่เคยรู้จักมาก่อน ได้นำความเปลี่ยนแปลงอันใหญ่หลวงมาสู่ชีวิตอันธรรมดาของผม
“ฉันเป็นศิลปิน กำลังคิดทำงานศิลปะแนวทดลองที่แปลกใหม่” เธอแนะนำตัวสั้นๆ ให้ผมรู้จัก
“และฉันก็เผอิญได้ข่าวจากเพื่อนที่เคยเห็นความสวยงามบนฝันสีเหลืองแซมด้วยลายเส้นสีน้ำตาลของคุณ เลยคิดว่ามันน่าจะมาประยุกต์ใช้กับงานของฉันได้”
‘ฟันของผมเนี่ยนะ’ ผมคิด
เธอขอความกรุณาให้ผมยิ้มกว้างๆ เท่าที่จะทำได้ เพื่อที่เธอจะได้พินิจซี่ฟันของผมให้ชัดเจนยิ่งขึ้น
“มันเยี่ยมยอดที่สุด” เธออุทาน พร้อมกับหยิบกล้องถ่ายรูปออกมาจากกระเป๋าสะพายข้าง
 “ขอฉันถ่ายเก็บไว้ ได้ไหมค่ะ”
 “ตามสบาย” ผมตอบ [...]

Read Full Post »